11 Kwiecień 2017

Już kolejny raz Rada Dyrektorów PSFUK zwołuje Walne Zebranie członków w odległym, trudno dostępnym miejscu w New Jersey w małej salce, gdzie może się zmieścić maksimum 200 osób. Ignoruje fakt, że przytłaczająca większość członków mieszka na terenie Nowego Jorku, gdzie łatwo znaleźć salę dla conajmniej 500 osób w budynkach organizacji polonijnych. Rada Dyrektorów zachowuje się tak jak gdyby bała się konfrontacji ze swoimi członkami, którzy mogliby się odważyć  zadawać niewygodne pytania, a pytań takich jest multum.

Niestety, ale dyrektorzy wolontariusze, którzy powinni wykonywać swoje obowiązki za darmo, narażają naszą Unię na wielomilionowe straty. Niektórzy z nich zajmują swoje stanowiska od ponad dwudziestu lat. Obecna Rada Dyrektorów zachowuje się jak skorumpowana mafia, która wykorzystuje społeczne funkcje, aby czerpać osobiste korzyści finansowe z tej działalności.

Taka chora sytuacja nie byłaby możliwa bez fałszowania wyników wyborczych. Zgodnie z postanowieniami Statutu, zapieczętowane koperty z głosami powinny być otwierane publicznie na Walnym Zebraniu. Ignorowanie tego prawa stwarza niedopuszczalną sytuację, ponieważ w głosowaniu uczestniczy zwykle tylko około czterech tysięcy członków, na łączną liczbę osiemdziesięciu sześciu tysięcy. Członkowie PSFUK nie chcą brać udziału w głosowaniu, ponieważ są przekonani, że wybory i tak zostaną sfalszowane.

Ta sama rzekomo niezależna agencja z Long Island zajmuje się liczeniem głosów od wielu lat. Agencja ta otrzymuje 100 tysięcy dolarów za liczenie głosów podczas wyborów.

Członkowie P-SFUK byli świadomi patologii w zarządzaniu naszą Unią Kredytową, więc podpisali specjalną  petycję, zwracając się do Zarządu o zwołanie zebrania specjalnego członków, zgodnie z zasadami Statutu. Ponieważ Zarząd odmówił zwołania takiego zebrania, członkowie zgłosili sprawę do rozstrzygnięcia przez Sąd. Po czterech latach oczekiwania, w 2015 roku sędzina Wavny Toussaint z Kings County Court wydała wyrok, który stwierdza, że Zarząd powinien zwołać zebranie specjalne członków.

Niestety, korzystając nielegalnie z pieniędzy członków, Rada Dyrektorów zatrudniła dobrego prawnika, który w jej imieniu złożył apelację do Sądu w obronie ich interesów i stanowisk. Wydział Apelacyjny Sądu Najwyższego na Brooklynie zatwierdził to odwołanie w maju 2016 r. Spowodowało to dalsze opóznienie w rozstrzygnięciu sprawy na korzyść członków Unii. Członkowie PSFUK czują się upokorzeni i oburzeni decyzją Sądu, ponieważ oznacza to zgodę na  kontynuowanie patologii w naszej instytucji finansowej, którą zarządza skorumpowana  Rada Dyrektorów.

W związku z obwieszczeniem o zwołaniu Zebrania Walnego P-SFUK i procedurach wyborczych, chcielibyśmy zwrócić uwagę na podejrzane nieprawidłowości w przeprowadzaniu wyborów do Rady Dyrektorów. Przez wiele lat w każdych wyborach zwyciężają jedynie kandydaci nominowani przez dyrektora Krzysztofa Matyszczyka. Krzysztof Matyszczyk, który od wielu lat zasiada w Radzie Dyrektorów, zachowuje się jak szef mafii, który podporządkował sobie Zarząd i całą P-SFUK. Również w tegorocznych wyborach łatwo przewidziec (w 99%), że zostaną wybrani kandydaci, których mianował Krzysztof Matyszczyk, tacy jak Ryszard Bąk, Małgorzata Gradzki, Karol Kwiatkowski, Marzena Wierzbowska.

https://pl.psfcu.com/files/pslavic/1/file/Elections/2017_FINAL_ElectionNotice_PL.pdf

Poniżej podajemy przykłady spraw, które wymagają wyjaśnienia:

1. Straty, wynoszące wiele milionów dolarów, spowodowane udzielaniem kredytów swoim znajomym bez dokładnego zbadania ich sytuacji finansowej a nastepnie kolejne ogłaszanie przez nich upadłości (np. sprawa pani Galdi).

2. Podejrzana umowa dotycząca 1,8 miliona dolarów odszkodowania przyznanego byłemu dyrektorowi wykonawczemu Oskarowi Mielczarkowi za rzekomo nielegalne zwolnienie go z funkcji przed upływem kadencji. Rada Dyrektorów zaniedbuje ubezpieczenie takich dodatkowych wydatków, ignorując zasady Federalnej Unii Kredytowej.

3. Zainwestowanie 600 mln dolarów w akcje toksycznej spółki Freddie Mac. Rada Dyrektorów PSFCU fałszywie zapewniała, że te pieniądze są bezpiecznie zainwestowane, ponieważ są ubezpieczone przez rząd federalny.

4. Rzeczywiste koszty renowacji budynków PSFUK w różnych lokalizacjach przekroczyły szacunki na poziomie 150%.

5. Marnowanie członkowskich pieniędzy na nieuzasadnione pozwy sądowe przez Krzysztofa Matyszczyka i innych dyrektorów. Na przykład sprawa byłego dyrektora Andrew Kamińskiego.

6. Brak kontroli nad rozdzieleniem funduszy pomiędzy 17 sponsorów PSFCU. Na przykład sprawa Doroty Andraka, szefowej Rady Polskich Szkół, która otrzymała 200 tys. dolarów darowizny z P-SFUK oraz dużych kwot od rządu polskiego, miasta Nowy Jork i innych darczyńców. Władze skarbowe prowadzą obecnie śledztwo w sprawie jej oszustw finansowych. Członkowie PSFUK są zaskoczeni, że w takiej sytuacji została ona mianowana do Komitetu Nominacyjnego w tegorocznych wyborach do Rady Dyrektorów.

7. Członkowie PSFUK podejrzewają, że zarząd złamał prawo, ponownie zatrudniając Bogdana Chmielewskiego na stanowisko dyrektora wykonawczego, który kilka lat temu został zwolniony z tej funkcji i otrzymał rekompensatę w wysokości 400 tysięcy dolarów. Władze federalne prowadzily w jego sprawie śledztwo, kiedy był zatrudniony jako wiceprezes  Banku Wawel w New Jersey.

8. Członkowie P-SFUK domagają się wyjaśnienia straty w wysokosci 3 milionów dolarów w czasie, gdy Krzysztof Matyszczyk był skarbnikiem naszej Unii Kredytowej. W tamtym czasie NCUA wprowadziła Zarząd Komisaryczny w PSFUK z powodu oszustw popełnionych w stosunku do federalnych organów podatkowych.

9. Konieczne jest wyjaśnienie sprawy byłego skarbnika PSFUK Marka Zawisnego, który był odpowiedzialny za nieuzasadnione wytransferowanie 400 milionów dolarów do Teksasu. Z powodu oszustw finansowych odebrano mu wówczas licencję adwokacką.

10. Dla członków naszej Unii szczególnie ważne jest zbadanie działalności Krzysztofa Matyszczyka, który wykorzystywał stanowisko dyrektorskie wolontariusza do czerpania prywatnych zysków finansowych. Kupował potajemnie domy na foreclosure bez informowania zwykłych członków P-SFUK o istnieniu takich możliwości. Dla zmylenia śladow, prawdopodobnie przeniósł kredyty do innych bankow.

11. Kolejnym problemem jest kontrola finansowa PSFUK. Wedlug informacji medialnych, firma sprawująca kontrolę finansową nad naszą Unią Kredytową zapłaciła wysoką karę (60 milionów dolarów) za niewiarygodną kontrolę nad inną instytucją.

12. Członkowie Unii są zaniepokojeni wysokimi kosztami wyjazdów zagranicznych dyrektorów. Przykładem może być wyjazd 14 osób do Australii, rzekomo dla celów szkoleniowych.

13. Członkowie Unii nie rozumieją dlaczego zarząd zaciągnął pożyczkę w wysokości 35 milionów dolarów, w sytuacji kiedy zyski w wysokości 120 milionów dolarów nie zostały podzielone. Unia musi z tego powodu ponieść koszty w wysokości 1 miliona dolarów rocznie.

14. Specjalne dochodzenie jest konieczne, aby wyjaśnić, ile pieniędzy przeznaczono na rekompensaty za bezprawne, dyskryminacyjne zwalnianie pracowników PSFUK z pracy.

15. Rada Dyrektorów nielegalnie, bez konsultacji z członkami, zmieniła przepisy dotyczące zwoływania zebran specjalnych. Zgodnie z nową wersją petycja musi być podpisana przez 2000 członków, kiedy wcześniej wystarczyło 750 podpisów.

16. Rada Dyrektorów wydała ogromne pieniądze na bezsensowne i niepotrzebne procesy sądowe oraz zatrudnianie adwokatów. Na przykład nie chcą ujawnić członkom naszej Unii, jakie odszkodowanie zaplacono byłej Pani Prezes Centrum Polsko-Słowiańskiego Bożenie Kamiński za nielegalne ujawnienie numeru jej social security. Pani Kamiński pierwotnie zażądała odszkodowania w wysokości 80 milionów dolarów. Nie chcą też ujawniać, jaką sumę zapłacono byłej Pani Dyrektor Krystynie Myssiura, która została nielegalnie usunięta ze swojego stanowiska w PSFUK.

Członkowie PSFUK (podpisy znajdują sie pod specjalną petycją)

Nadesłał: peter.funk@o2.pl